In de tijd dat ik op de basisschool zat, had je nog niet zoiets als dyslexie. Je las gewoon goed, of je vond het lastig. Ik hoorde duidelijk bij die laatste groep. Lezen vond ik moeilijk, en eerlijk gezegd had ik er ook de aandacht niet voor.

Toch hou ik nu van lezen. Boeken, artikelen, teksten – ik verslind ze. Maar daar gaat dit blog niet over.

Soms vraag ik me af: had het mij geholpen als ik toen had geweten dat het dyslexie heette? Of heb ik het überhaupt? Geen idee, ik ben nooit getest. Mijn zoon van veertien wel – en die schrijft mijn naam nog steeds met één N en een extra aan het eind. Janeken in plaats van Janneke. Misschien is dat ook gewoon een stukje ‘geen zin om te leren’, denk ik dan met een glimlach.

Schrijven was in ieder geval nooit mijn sterkste kant. In de afgelopen jaren heb ik vooral geleerd hoe ik niet te lange zinnen moet maken, waar die komma ook alweer hoort, en hoe ik een tekst enigszins richting geef zonder dat het een warboel wordt.

Als ik nu terugdenk aan mijn scriptie op het HBO… wat een chaos was dat! Een mengelmoes van verhalen en gedachten. Toch, als ik het nu teruglees, denk ik: goh, dat is eigenlijk best een mooi verhaal geworden. Misschien zagen mijn docenten toen al de lijn die ik zelf nog niet kon vinden.

En dat is precies waar ik groei in zie. Niet alleen in mijn werk, maar ook in mijn woorden.

Want waarom ik dit blog schrijf? Omdat ik vaak negatieve dingen hoor over ChatGPT – terwijl het mij juist zó helpt.

Ik gebruik het niet om mijn teksten te laten maken, maar als een extra paar ogen dat meekijkt. Ik vertel ChatGPT wat ik wil schrijven, en het helpt me om de zinnen net iets beter te laten stromen. Om te checken of die komma’s een beetje kloppen, en of mijn verhaal niet alle kanten op vliegt.

Voor mij is het een verlengstuk van mijn creatieve proces. Een stille partner die me helpt mijn gedachten helder te maken, zodat ik kan blijven doen wat ik het liefste doe: creëren.

Want schrijven – net als ontwerpen, fotograferen of illustreren – is uiteindelijk ook een creatief proces. Het ontstaat. Soms stroef, soms vloeiend, maar altijd vanuit diezelfde bron: verbinding met wat klopt.

Gebruik jij ook ChatGPT of een ander platform? En hoe ervaar jij dat?
Laat het me weten — dan heb ik weer wat te lezen